Μάθε, παιδί μου, μόνος σου... | Μελέτη με βοήθεια, αλλά χωρίς πίεση είναι η συμβουλή των ειδικών προς τους γονείς

Η κ. Λέλα Μαγκανάρη είναι υπέρμαχος της «ανεξαρτησίας» των παιδιών. Αυτή είναι και η τακτική που ακολούθησε με τις δύο κόρες της όσον αφορά τις σχολικές τους υποχρεώσεις. «Τις άφησα και τις δύο να έχουν την πρωτοβουλία. Είναι ο μοναδικός τρόπος για να μάθει κανείς και κατ΄ επέκταση να τα πηγαίνει και καλά στο σχολείο, γιατί μαθαίνει να είναι υπεύθυνος» λέει στα «ΝΕΑ».

Η μικρή της κόρη θα πάει σε λίγο στη Β΄ Δημοτικού και ήδη από πέρυσι που ήταν πρωτάκι, η κ. Μαγκανάρη φρόντισε να της μάθει πως το διάβασμα είναι η «δουλειά» της και πρέπει να έχει τη δυνατότητα να το κάνει μόνη της, πράγμα για το οποίο δεν μετάνιωσε αφού, όπως δηλώνει, η Χλόη είναι πολύ καλή μαθήτρια. Την ίδια τακτική είχε ακολουθήσει και με τη μεγάλη κόρη της, η οποία είναι τώρα 17 ετών. Βέβαια όπως τονίζει, «ανεξαρτησία δεν σημαίνει αδιαφορία. Και οι δύο γνωρίζουν ότι μπορούν να έλθουν να με ρωτήσουν για οποιαδήποτε απορία έχουν. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι τους δίνω μασημένη τροφή».

Για πολλούς γονείς ένας από τους κύριους στόχους της ανατροφής είναι τα παιδιά τους να έχουν καλές επιδόσεις στο σχολείο. Ειδικά οι Έλληνες γονείς- σύμφωνα πάντα με τους ειδικούς- κάνουν κάποια λάθη σε αυτήν τους την προσπάθεια.

Επικουρικός ρόλος
Όπως υπογραμμίζει η ψυχολόγος κ. Αλεξάνδρα Καππάτου, «το αν θα γίνει ένα παιδί “καλός” μαθητής είναι απόρροια πολλών παραγόντων». Ωστόσο επισημαίνει ότι αν οι γονείς θέλουν να ωθήσουν το παιδί τους προς αυτή την κατεύθυνση, το μυστικό είναι ένα: «να συνειδητοποιήσουν ότι ο ρόλος τους πρέπει να είναι επικουρικός. Το παιδί από τις πρώτες κιόλας τάξεις του δημοτικού πρέπει να μάθει και να κατανοήσει ότι το διάβασμα είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη». Τονίζει δε ότι «καλό είναι η εκπαίδευση σε αυτό να ξεκινήσει πριν ακόμη αρχίσει το σχολείο. Αν από πολύ μικρή ηλικία μάθει να αναλαμβάνει ευθύνες μέσα στο σπίτι, θα είναι πολύ πιο εύκολη η προσαρμογή στη νέα του “δουλειά”, τα μαθήματα δηλαδή».

Το κλασικό λάθος των Ελλήνων γονέων, σύμφωνα με την κ. Καππάτου, είναι ότι «συνήθως αντί να μαθαίνουν το παιδί να διαβάζει μόνο του, επιλέγουν να το διαβάζουν αυτοί από την αρχή μέχρι το τέλος. Έτσι όμως καταλήγουμε να παίρνουν βαθμούς οι ίδιοι εις βάρος της ψυχική υγείας των παιδιών. Και υπάρχει ο κίνδυνος στο γυμνάσιο, που τα περισσότερα παιδιά κάνουν την επανάστασή τους, να πέσει κατακόρυφα η σχολική απόδοση γιατί πολύ απλά δεν έχουν μάθει να οργανώνουν τη μελέτη τους».

ΤΟ «ΚΛΕΙΔΙ»

Είναι λάθος να μελετά το παιδί υπό διαρκή επιτήρηση γιατί έτσι δεν μαθαίνει να είναι υπεύθυνο


«Να μην τα φορτώνουμε με τις δικές μας προσδοκίες»

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ για την απόδοση των μαθητών μπορούν να αποδειχθούν οι προσδοκίες των γονέων. Όπως επισημαίνει η ψυχολόγος Αλ. Καππάτου«είναι σημαντικό οι γονείς να έχουν προσδοκίες ανάλογες των δυνατοτήτων των παιδιών. Όταν συμβιβάζονται μόνο με το άριστα, το πιθανότερο είναι αυτό να μετατραπεί σε αντικίνητρο για τα παιδιά». Ανάλογη είναι και η άποψη της φιλολόγου κ. Μαρίας Κοντοπάνου, για την οποία για να γίνει ένα παιδί καλός μαθητής σε ένα μάθημα πρέπει πρώτα απ΄ όλα το ίδιο να αγαπά το αντικείμενό του. «Οι γονείς καλό είναι να καταλάβουν ότι δεν πρέπει να εστιάζουν στη βαθμολογία, αλλά να προτάσσουν την υγιή ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, κατευθύνοντάς τα να ανακαλύψουν και να αξιοποιήσουν τις πραγματικές κλίσεις τους»

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Μάθε, παιδί μου, μόνος σου... | Μελέτη με βοήθεια, αλλά χωρίς πίεση είναι η συμβουλή των ειδικών προς τους γονείς

"Διάβασε παιδί μου" Γιατί δεν αρέσει σε όλα τα παιδιά το διάβασμα

Οι γονείς που παλεύουν νυχθημερόν να πείσουν τα παιδιά τους να ανοίξουν κανένα βιβλίο, μπορεί και να ματαιοπονούν.
 
Μία νέα μελέτη υποδηλώνει ότι η αγάπη που δείχνουν, ή δεν δείχνουν, τα παιδιά στα βιβλία δεν εξαρτάται μόνο από το τι κάνουν οι γονείς για να τους τα γνωρίσουν, αλλά και από τα γονίδια που τους έχουν κληροδοτήσει και τα οποία καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό εάν θα τους αρέσει το διάβασμα.
«Οι περισσότεροι γονείς νομίζουν ότι τα παιδιά τους θα λατρέψουν τα βιβλία εάν αρχίσουν να τους τα διαβάζουν νωρίς και συστηματικά, αν δίνουν οι ίδιοι το καλό παράδειγμα και αν γεμίσουν όλο το σπίτι με βιβλιοθήκες. Ωστόσο, η άποψη αυτή είναι λάθος, διότι τα παιδιά δεν έρχονται στον κόσμο ως πηλός που περιμένει να πλαστεί στα κατάλληλα χέρια», λέει ο δρ Φίλιπ Νταίηλ, καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Επιστήμης και Διαταραχών της Επικοινωνίας στην Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας του Πανεπιστημίου του Μισούρι.
«Εκ γενετής τα παιδιά έχουν τα δικά τους ενδιαφέρονται, τα οποία είναι γραμμένα στα γονίδιά τους», προσθέτει.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Ψυχολογική Επιστήμη», βασίσθηκε σε στοιχεία από περισσότερα από 6.000 δίδυμα παιδιά, τα οποία γεννήθηκαν στην Αγγλία και στην Ουαλία μεταξύ του 1994 και του 1996.
Οι ερευνητές συλλέγουν γενετικά στοιχεία από τα δίδυμα αυτά από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους  και εξακολουθούν να παρακολουθούν την ανάπτυξη και την υγεία τους.
Όπως έδειξε η μελέτη, δύο είναι οι παράγοντες που καθορίζουν το αν ένα παιδί θα είναι λάτρης των βιβλίων και της μάθησης ή όχι και μάλιστα από την προσχολική ηλικία: τα γονίδια και οι προσπάθειες των γονέων του.
«Οι γονείς συχνά εργάζονται σκληρά για να μάθουν στα παιδιά τους τον θαυμαστό κόσμο των βιβλίων, μόνο και μόνο για να απογοητευθούν ή να αισθανθούν ότι απέτυχαν όταν διαπιστώσουν ότι το παιδί τους ενδιαφέρεται λιγότερο για το διάβασμα απ� όσο προσδοκούσαν», προσθέτει ο δρ Νταίηλ.
«Ωστόσο, την προσπάθειά τους μπορεί να υπονομεύουν κατά κάποιον τρόπο, ορισμένα γονίδια του παιδιού, τα οποία ασκούν ευρεία επίδραση και καθορίζουν το ενδιαφέρον του προς το διάβασμα».
Η μελέτη έδειξε ακόμη ότι το να διαβάζουν οι γονείς βιβλία στα παιδιά τους από μικρή ηλικία, μπορεί μεν να αυξήσει το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία αλλά, όταν υπάρχουν τα προαναφερθέντα γονίδια, τα παιδιά ουδέποτε θα αγαπήσουν τα βιβλία όσο θέλουν οι γονείς τους, όσο σκληρά κι αν αυτοί προσπαθούν.
Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν, κατά τον δρα Νταίηλ, ότι τα παιδιά έχουν εκ γενετής τις προτιμήσεις τους και είναι σημαντικό να σέβονται οι γονείς την προσωπικότητα του παιδιού όταν προσπαθούν να ενισχύσουν την αγάπη του προς τα βιβλία.
«Το σημαντικό είναι να προσαρμόζουν πρόθυμα το διάβασμα στο πρόγραμμα και στα ενδιαφέροντα του παιδιού», συνιστά. «Μερικά παιδιά λ.χ. μπορεί να προτιμούν να διαβάζουν μεσημέρι και άλλα βράδυ, κάποια άλλα να προτιμούν να τους διαβάζουν παρά να διαβάζουν τα ίδια.
«Οι γονείς πρέπει να έχουν το νου τους για να αντιληφθούν τις ιδιαιτερότητες του παιδιού και να κάνουν το καλύτερο που μπορούν με βάση αυτές, και όχι με βάση ό,τι οι ίδιοι έχουν βάλει στο μυαλό τους. Να θυμούνται μόνο ότι μπορεί τελικά το παιδί τους να μην αγαπήσει ποτέ τα γράμματα όσο αυτοί θα ήθελαν και αυτό δεν είναι διόλου

πηγή: ΑΠΕ

Διαβάστε περισσότερα για - "Διάβασε παιδί μου" Γιατί δεν αρέσει σε όλα τα παιδιά το διάβασμα