Η παραβατικότητα των εφήβων στα σχολεία

Ο όρος «παραβατικότητα» με τις ποικίλες συνιστώσες του και βαθμούς εκδήλωσης εκφράζει την απόκλιση και εκτροπή συμπεριφοράς παιδιών και ανηλίκων εφήβων, η οποία εμφανίσθηκε και διογκώθηκε κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Η αποκλίνουσα αυτή συμπεριφορά δεν λαμβάνει πάντοτε την μορφή αξιόποινης εγκληματικής πράξης, ενώ σε μεγάλη έκταση δεν αποκαλύπτεται και δεν  καταγγέλλεται  από τα θύματά της, από τις οικογένειες των δραστών και το κοινωνικό περιβάλλον (διδακτικό προσωπικό, τοπική κοινωνία).

Από χρόνο σε χρόνο ωστόσο, κατά γεωγραφικές περιοχές, τοπικές κοινωνίες και ομάδες, όπως επίσης και κατηγορίες αυτής της έκτροπης συμπεριφοράς, επαυξάνεται ο εγκληματικός χαρακτήρας της, είτε αυτή αποκαλύπτεται από τα ίδια τα  θύματα είτε προκύπτει από αυτεπάγγελτη δίωξη των αρμοδίων οργάνων. Τούτο βέβαια, και στις δύο περιπτώσεις, συμβαίνει σπανιότατα, γιατί ο χώρος διάπραξης των αξιόποινων πράξεων των ανηλίκων (οικογένεια, σχολείο, τοπική κοινωνία) αποκρύπτει και συγκαλύπτει αυτή την παράνομη συμπεριφορά λόγω ένοχης συνυπευθυνότητας (οικογένεια), προβαλλόμενης αναρμοδιότητας (σχολική κοινότητα), ανεύθυνης στάσης της τοπικής κοινωνίας και καιροσκοπικής πολιτικής των λοιπών φορέων κοινωνικοποίησης των ανηλίκων.

Στο χώρο του σχολείου συναντάμε βία και επιθετικές συμπεριφορές. Το φαινόμενο πρέπει να

προσεγγίζεται διεπιστημονικά. Όμως, το θέμα η βία στο σχολείο και η βία του σχολείου δημιουργεί πολλά ερωτηματικά ως προς την κατανόηση του φαινομένου και στη σχέση του με το σύγχρονο σχολείο. Για τη βία, οι προσεγγίσεις ανάγονται σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο. Μπορεί να γίνει λόγος για ένα ενδομυχικό πεδίο , όπου η βία θεωρείται εντελώς διαφορετική από την επιθετικότητα. Ή μπορεί να γίνει αναφορά στη βία που συνάδει με το μη προβλέψιμο, το χάος και την πλήρη αποδιοργάνωση, καθώς και με τους φόβους για το άγνωστο που μπορεί ανά πάσα στιγμή να συμβεί. Όμως, αυτή ακριβώς η βία, ως διάχυτο αίσθημα, δεν είναι δυνατόν να οριστεί.

Στο ερώτημα, ποιοι είναι «υπεύθυνοι για τη βία»; απαντούμε: Η οικογένεια, το σχολείο, η εκπαίδευση, τα ΜΜΕ, η κοινωνία, αλληλοεπιδρώμενοι. Σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει βία δίχως αλληλεπίδραση. Πολλές φορές μαθητές (κυρίως έφηβοι), οι οποίοι ζουν σε περιβάλλοντα όπου εισακούονται μόνο με τη βία, επιδεικνύουν και εκφράζουν και στο σχολικό περιβάλλον τη δύναμή τους με τη βία. Οι εκπαιδευτικοί, πρέπει να μπορέσουμε να διοχετεύσουμε τη βία τους προσφέροντας διεξόδους, γιατί είναι αυταπάτη να πιστέψουμε πως μπορούμε να ζήσουμε σε μια κοινωνία χωρίς βία.

Μελέτες ηθολόγων έδειξαν καθαρά, ότι τα παιδιά στερημένα από μητρική τρυφερότητα είχαν συχνά επιθετικές αντιδράσεις απέναντι στους συνομηλίκους τους. Τα παιδιά που τα έχουν δείρει γίνονται έφηβοι που δέρνουν. Επίσης, γίνονται γονείς που κακοποιούν. Άρα, υπάρχει, μια μεταβίβαση των προτύπων της βίας που έμαθαν, που την ένιωσαν και την οποία μεταφέρουν. Προσοχή, ώστε το σχολικό περιβάλλον να μην αποτελεί χώρο μεταβίβασης μιας παθητικής και ήπιας βίας, η οποία είναι επικίνδυνη. Διεύθυνση ενός σχολείου, είναι η άσκηση της διαχείρισης των ομάδων και των προβλημάτων, της υποδοχής των μαθητών, των διδασκόντων, των γονιών, δηλαδή της πλαισίωσης και του ελέγχου, του σημείου αναφοράς, των ανθρωπίνων σχέσεων και επαφών. Ο Διευθυντής είναι υπεύθυνος κατά το ένα τρίτο ή το ήμισυ, για το συλλογικό κλίμα, την ποιότητα των σχέσεων. Η σχολική φοίτηση είναι μία«κοινωνική συνολική κατάσταση».

Η σχολική ζωή των παιδιών έχει τη θέση της σε κάθε σχολικό επίπεδο από πολύ νωρίς μέχρι  και τους πανεπιστημιακούς κύκλους σπουδών. Το σχολείο είναι εκείνο που προσπαθεί να καλύψει τις κοινωνικές ελλείψεις, καθώς και τις σχολικές ελλείψεις. Το σχολείο μπορεί να ευνοήσει μια παιδαγωγική σχέση και μεθόδους, οι οποίες βοηθούν όλους τους μαθητές – καλούς, μέτριους, με μαθησιακές δυσκολίες-. Αυτό που θεμελιώνει καθοριστικά τη δυνατότητα μάθησης και κατά συνέπεια τις καλύτερες διδακτικές μεθόδους είναι η «εκπαιδευτική σχέση». Εδώ, είναι απαραίτητος ο έλεγχος της βίας, γιατί στο σχολείο, μέσα από αυτήν τη σχέση, ασκείται βία από τον διδάσκοντα στους μαθητές και από τους μαθητές στους διδάσκοντες. Η σχέση είναι δύσκολη. Γίνεται προσπάθεια να μην φτάσουμε στην αδιαφορία ή στην πρόκληση μίσους.

Παιδιά βίαια και επιθετικά διαπιστώνεται ότι έχουν γίνει «παιχνίδι» στις συγκρούσεις μεταξύ των γονιών τους, υπήρξαν παιδιά – παιχνίδια που χρησιμοποιήθηκαν από τον ένα γονιό εναντίον του άλλου. Αυτά τα παιδιά έμαθαν από νωρίς τη βία μέσα στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Θα πρέπει να προσέχουμε, ώστε το σχολικό περιβάλλον, να μην αποτελεί και αυτό ένα χώρο μεταβίβασης μιας παθητικής και ήπιας βίας. Επίσης, υπάρχουν παιδιά στερημένα από τρυφερότητα, λόγω ψυχρής μητρικής συμπεριφοράς, τα οποία παρουσιάζουν συχνά βίαιες αντιδράσεις απέναντι στους συνομηλίκους τους. Η «βία στο σχολείο» συσχετίζεται συχνά με βίαιες, επιθετικές ή και παραβατικές πράξεις εφήβων. Αποτελέσματα ερευνών περιέχουν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πληροφορία, δηλαδή, της μεταβολής της φύσης της παραβατικότητας κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Οι παραβάσεις στο χώρο του σχολείου, δεν μπορούν να έχουν νόημα παρά σε σχέση με την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των μαθητών, σε συνδυασμό με την εναρμόνιση της εκπαιδευτικής πολιτικής και πρακτικής με τις αναπτυξιακές απαιτήσεις των νέων.

Συμπερασματικά λοιπόν θα λέγαμε ότι στο χώρο του σχολείου και της σχολικής τάξης μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την παραβατικότητα των εφήβων μαθητών ως εξής: 1. θα λέγαμε ότι το σχολείο οφείλει «να είναι προσιτό στους μαθητές, χωρίς να είναι στο ίδιο επίπεδο με αυτούς… να κρατά την κατάλληλη παιδαγωγική απόσταση που θα δώσει έναυσμα στους μαθητές να προοδεύσουν, χωρίς να τους προτείνει έναν απρόσιτο στόχο. 2. Ο εκπαιδευτικός, με τα απαραίτητα εκπαιδευτικά εργαλεία, να αναπτύσσει έναν αποδοτικό διάλογο με τους μαθητές του. 3. Το σχολείο, να ενισχύει τους μαθητές, ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της επιτυχίας. Το σχολείο οφείλει να θυμάται διαρκώς, ότι απευθύνεται σε άτομα «εν τω γίγνεσθαι» και πως τουλάχιστον για το λόγο αυτό, θα πρέπει να συντροφεύει όλες τις ελπίδες που εναποτίθενται σε αυτά». 4. Η πρόληψη της βίας στο σχολείο επιτυγχάνεται, όταν οι μαθητές αισθάνονται, ότι η παρουσία τους στο σχολικό χώρο έχει νόημα. 5. Το σχολείο οφείλει να εξασφαλίζει στους μαθητές «μια κατάρτιση που θα τους επιτρέπει να διευθετούν τα κοινωνικά, οικολογικά, πολιτισμικά και πολιτικά προβλήματα που είναι και θα είναι δικά τους» να έχουν δηλαδή, «οικο-κοινωνική δεξιότητα».

Η κοινωνία μας ενδιαφέρεται για την πρόληψη ή για την καταστολή της βίας. Είναι ουτοπία όμως, να θέλουμε να καταπολεμήσουμε τη βία, χωρίς να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τις δομές της κοινωνίας μας. Σε πολλές περιπτώσεις η βία λειτουργεί σαν αντίσωμα στον οργανισμό της κοινωνίας. Για να μην υπάρχει λοιπόν η βία, θα πρέπει να μη μαθευτεί ποτέ η βία.

Σαμοθρακίτη Ασημίνα

Καθηγήτρια Κοινωνικής Θεολογίας

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Η παραβατικότητα των εφήβων στα σχολεία

Πυλώνες: ασφαλείς στα... 200 μέτρα

 

 

«Κατηγορούμενοι» ακόμη και για εμφάνιση λευχαιμίας σε παιδιά που ζουν σε απόσταση 200 μέτρων, είναι- σύμφωνα με τελευταίες επιστημονικές μελέτες - οι πυλώνες υπερυψηλής τάσης της ΔΕΗ.

Oι ειδικοί από την πλευρά τους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου υποστηρίζοντας ότι τα ισχύοντα όρια είναι 250 φορές μεγαλύτερα από εκείνα που προτείνουν- ορισμένες τουλάχιστον- επιστημονικές έρευνες.

Δεκάδες πυλώνες της ΔΕΗ βρίσκονται πάνω από τα κεφάλια χιλιάδων κατοίκων της Δυτικής Αθήνας. Κολυμβητήρια, παιδικές χαρές, σχολεία ακόμη και κέντρα βρεφών είναι ορισμένοι μόνο από τους δημόσιους χώρους, σε περιοχές όπως το Ίλιον, οι Άγιοι Ανάργυροι και η Νέα Φιλαδέλφεια, οι οποίοι απέχουν ελάχιστα μέτρα από πυλώνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι

SΟS ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

Υποστηρίζουν ότι τα ισχύοντα όρια είναι 250 φορές μεγαλύτερα από εκείνα που προτείνουν πολλές επιστημονικές έρευνες

το κέντρο βρεφών «Μητέρα» στο Ίλιον: εναέριοι αγωγοί μεταφοράς ρεύματος υπερυψηλής τάσης και υπαίθριες εγκαταστάσεις μετασχηματιστών μεγάλης επιφάνειας εφάπτονται στο ίδρυμα. Οι κάτοικοι της Δυτικής Αττικής δεν κρύβουν την ανησυχία τους.

«Έχουμε θέσει επανειλημμένα στους υπευθύνους του Δήμου Αγίων Αναργύρων το πρόβλημα με τους πυλώνες, αλλά μας έχουν διαβεβαιώσει ότι έγιναν μετρήσεις και έδειξαν πως δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα» λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ευαγγελία Ορφανού, εργαζόμενη στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου, η οποία στεγάζεται σε απόσταση μικρότερη των δέκα μέτρων από πυλώνες της ΔΕΗ.

Στο ίδιο σημείο βρίσκεται και το κολυμβητήριο του Δήμου Αγίων Αναργύρων, όπου γυμνάζονται καθημερινά εκατοντάδες παιδιά. Στην πλατεία της περιοχής Νησίδα στη Νέα Φιλαδέλφεια, πολλά παιδιά σκαρφαλώνουν στον πυλώνα που βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πλατείας. «Ακούμε διάφορα, αλλά δεν έχουμε καμία ενημέρωση. Προσπαθώ να μην έρχομαι συχνά στη συγκεκριμένη περιοχή, αλλά δεν υπάρχει άλλη πλατεία κοντά στο σπίτι για να παίξει η κόρη μου» λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Βασιλική Τσαγκάρη.

Μαγνητικά πεδία
Η Διεθνής Επιτροπή Προστασίας από τη Μη Ιοντίζουσα Ακτινοβολία (ΙΝCΙRΡ), σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WΗΟ) και τη Διεθνή Επιτροπή Προστασίας από την Ακτινοβολία (ΙRΡΑ), έχουν προτείνει από το 1998 ως όριο αποδεκτής έκθεσης του πληθυσμού σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τα 1.000 mGauss (μιλιγκάους). Ωστόσο, όπως σημειώνει ο κ. Λουκάς Μαργαρίτης, καθηγητής Κυτταρικής Βιολογίας και Ραδιοβιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, «πρόσφατες έρευνες ενοχοποιούν μαγνητικά πεδία ακόμα και στο επίπεδο των 4 mG». Δηλαδή η τιμή που προτείνει η επιστημονική κοινότητα είναι 250 φορές κάτω από τα ισχύοντα όρια. «Οι μετρήσεις που έχουμε πραγματοποιήσει ξεπερνούν κατά πολύ τα προτεινόμενα νέα όρια αποδεκτής έκθεσης στην ακτινοβολία», συμπληρώνει η κ. Αγγελική Κατσαρού βιολόγος- ερευνήτρια.

Σε μετρήσεις της έντασης του μαγνητικού πεδίου που πραγματοποίησε ερευνητική ομάδα του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών σε κατοικίες και σχολικά συγκροτήματα που βρίσκονται κοντά σε πυλώνες υψηλής και υπερυψηλής τάσης, καθώς και σε υποσταθμούς της ΔΕΗ, καταγράφηκαν τιμές 10- 20 mG, μέσα σε σχολικά συγκροτήματα και κοντά στα 50 mG σε αυλές πολυκατοικιών.


Να υπογειοποιηθούν τα καλώδια

«ΑΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ σε κουνέλια έχει φανεί ότι η έκθεσή τους σε πεδία υψηλής έντασης και συχνότητας 60 Ηz πριν και μετά τη γέννησή τους προκάλεσε ανωμαλίες στον εγκέφαλο. Οι ίδιες συνθήκες διπλασίασαν τον αριθμό ανώμαλων εμβρύων σε ινδικά χοιρίδια.

Όσον αφορά τον άνθρωπο, φαίνεται να υπάρχει συσχέτιση με την εμφάνιση καρκίνου (λευχαιμίας) και σε παιδιά που ζουν κοντά σε πυλώνες ηλεκτρικού ρεύματος υπερυψηλής τάσης», σημειώνει ο κ. Μαργαρίτης. Έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία έδειξε ότι ο- μόνο στατιστικά αποδεδειγμένος- κίνδυνος υφίσταται ακόμη και σε απόσταση ώς 600 μέτρα από τον πυλώνα, σε απόσταση δηλαδή όπου τα μαγνητικά πεδία είναι τελείως εξασθενημένα. «Η έρευνα δείχνει, παράλληλα, ότι τα παιδιά που ζουν σε απόσταση 200 μέτρων από πυλώνες ηλεκτρικού ρεύματος έχουν 70% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν λευχαιμία σε σχέση με παιδιά που ζουν αλλού. Επίσης, τα παιδιά που ζουν σε απόσταση από 200 έως 600 μέτρα από τους πυλώνες έχουν 23% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν την ασθένεια» λέει ο κ. Μαργαρίτης.

Δεν είναι όμως μόνο τα παιδιά που επηρεάζονται. Πρόσφατη μελέτη δείχνει ότι ενήλικοι που ζούσαν τα πρώτα 5 χρόνια της ζωής τους σε απόσταση μέχρι 300 μέτρων από αγωγούς μεταφοράς υπερυψηλής τάσης είχαν κατά 1,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο σε σχέση με αυτούς που ζούσαν σε απόσταση μεγαλύτερη των 300 μέτρων. Το γενικό συμπέρασμα, όπως σημειώνουν ο κ. Μαργαρίτης και η κ. Κατσαρού, είναι ότι κάτω από γραμμές υψηλής τάσης της ΔΕΗ και δίπλα τους, μέχρι την απόσταση των περίπου 30 μέτρων, η έκθεση υπερβαίνει ή πλησιάζει πολύ τα όρια επικινδυνότητας, ενώ ασφαλής μπορεί να θεωρηθεί απόσταση 200 μέτρων. Σύμφωνα με τον καθηγητή, «τη λύση μπορεί να δώσει η Πολιτεία με εκ νέου διαμόρφωση του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος και μέριμνα ώστε να μην περνούν καλώδια πάνω από κατοικίες και σχολεία. Ωστόσο, κάτι τέτοιο είναι ουτοπικό, καθώς θα απαιτούνταν πολύ μεγάλα οικονομικά ποσά. Μια καλή λύση θα ήταν η υπογειοποίηση των καλωδίων, αλλά με πολύ προσεκτικό σχεδιασμό».

Διαβάστε περισσότερα για - Πυλώνες: ασφαλείς στα... 200 μέτρα

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ !!!

Κάποια µέρα ο γιος ρωτάει τον πατέρα του .
Πατέρα , θέλεις να συµµετάσχεις µαζί µου στον µαραθώνα ?
Ο πατέρας παρόλα που είναι καρδιακός απάντησε ...ναι .
Έτσι αποφάσισαν µαζί να δηλώσουν συµµετοχή .
Μετά από ένα διάστηµα ερωτάει ο γιος τον πατέρα .
Πατέρα τι λες , µπορούµε να δηλώσουµε συµµετοχή στο Ironman ?
Ο πατέρας απάντησε ... ναι..αλλά είναι το ποιο δύσκολο τρίαθλο στο κόσµο που διοργανώνετε κάθε χρόνο στην Hawai ... οι αθλητές πρέπει να κολυµπήσουν 3,86km , µε το ποδήλατο 180,2km και να τρέξουν 43,19km διασχίζοντας το νησί .
Ο πατέρας µε τον γιο έγιναν ένα σώµα για να λάßουν συµµετοχή... και τωρα δες το VIDEO...

http://georgelaios.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα για - ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ !!!

Σταματήστε τη βία στο σπίτι

Το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας και της γυναικείας κακοποίησης έχει αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια, αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι προέκυψε τα τελευταία χρόνια. Από τις αρχές της δεκαετίας του 70 άρχισε μια έντονη αμφισβήτηση σχετικά με το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας, που είχε ως αποτέλεσμα την αναθεώρηση του νομοθετικού πλαισίου, η οποία όμως δεν συνοδεύτηκε και από μια αντίστοιχη αλλαγή στην κουλτούρα και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.

Η βία κατά των γυναικών δεν είναι ένα φαινόμενο που αφορά μόνο τις υπανάπτυκτες χώρες. Το 20%-30% των περιστατικών στα νοσοκομεία των Η.Π.Α. αφορά κακοποιημένες γυναίκες. Επίσης, αφορά ανθρώπους όλων των φυλών, εθνικοτήτων, θρησκειών, και κοινωνικών τάξεων.
Πριν από μερικά χρόνια, οι γυναίκες όχι απλώς δεν τολμούσαν να καταγγείλουν περιστατικά βίαιης συμπεριφοράς σε βάρος τους, αλλά ούτε καν διανοούνταν να το ομολογήσουν στον εαυτό τους.
Ακόμα και σήμερα, πάρα πολλές γυναίκες συνεχίζουν να μένουν εγκλωβισμένες σε μια αφόρητη κατάσταση πόνου, ενοχών άγνοιας και φόβου, με αποτέλεσμα να διαιωνίζουν το πρόβλημα και να υποφέρουν τόσο αυτές όσο και τα παιδιά τους (όταν υπάρχουν παιδιά).
Η ενδοοικογενειακή βία αφορά τη βίαιη συμπεριφορά μεταξύ των συζύγων, τη συζυγική κακομεταχείριση, αλλά συμπεριλαμβάνει και τις περιπτώσεις των ζευγαριών που συγκατοικούν ή βρίσκονται σε σχέση.
Έχει πολλές μορφές, που συμπεριλαμβάνουν τη σωματική βία ( χτυπήματα, σπρωξίματα, κλπ), τη σεξουαλική κακοποίηση (καταναγκασμός για συμμετοχή στη σεξουαλική πράξη), τη συναισθηματική κακοποίηση, την ταπείνωση την οικονομική στέρηση, και την απειλή χρήσης βίας.

Κακοποιημένη θεωρείται μια γυναίκα που υφίσταται κατ εξακολούθηση σωματική ή ψυχολογική βία από έναν άντρα, ο οποίος την εξαναγκάζει να ακολουθεί τις επιθυμίες του, χωρίς να ενδιαφέρεται για τα δικαιώματά της.
Η σωματική βία, είναι και η πιο εμφανής όταν συμβαίνει, από τις άλλες μορφές βίας που μπορεί να υπάρχουν είτε μεμονωμένα, είτε συνδυαστικά.
Η συναισθηματική βία μπορεί να συμπεριλαμβάνει τον εξευτελισμό, τον εκφοβισμό τις απειλές για σωματική κακοποίηση, όπως πχ: απειλές κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, ή ακόμα και απειλές εναντίον άλλων μελών της οικογένειας αλλά και την οικονομική αποστέρηση.
Η οικονομική αποστέρηση, μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. Μπορεί συχνά η κακοποιημένη γυναίκα να συντηρεί οικονομικά την οικογένειά της, αλλά σε άλλες περιπτώσεις να της απαγορεύεται να δουλέψει, να έχει δικά της χρήματα, να έχει ευθύνη ή γνώση για τα οικονομικά του σπιτιού της.
‘Όλα αυτά αποσκοπούν στην αποδυνάμωση και την εξάρτηση της γυναίκας από το θύτη.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί, ότι η κακοποίηση, επεκτείνεται σε όλους τους τομείς της ζωής της γυναίκας, ακόμα και στο αν θα συναντάει τους φίλους ή τους συγγενείς της, στο αν θα έχει και πως θα διαθέτει τον ελεύθερό της χρόνο, πως θα ντύνεται, και γενικά στην ύπαρξη και τη διατήρηση της αυτονομίας της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησής της.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ

Διαβάστε περισσότερα για - Σταματήστε τη βία στο σπίτι